włości Eryka znajdowały się na zachodzie, przy granicach z Danią i Norwegią. W 1312 roku Eryk poślubił córkę króla norweskiego, a w 1316 roku urodził mu się syn, Magnus (rok później doczekał się także córki Eufemii, późniejszej żony księcia meklemburskiego Albrechta II). Młody syn Eryka i Ingeborgi był dziedzicem króla norweskiego, który nie miał synów. To jeszcze bardziej skomplikowało sytuację i zaniepokoiło Birgera, który chwycił się środków ostatecznych. 10 grudnia 1317 roku obaj młodsi bracia przybyli na zaproszenie królewskie do Nyköping. Birger zorganizował uroczystą ucztę pojednania, a po jej zakończeniu uwięził swych braci i zagłodził ich na śmierć. Wedle legendy Birger miał wyrzucić klucz do lochu do fosy.
Uczynek Birgera wywołał kolejną wojnę domową w Szwecji. Król został zmuszony do ucieczki z kraju (zmarł w Danii w 1321 roku), jego syn zabity, a na nowego władcę Szwecji w 1319 roku obrano kilkuletniego zaledwie syna Eryka, Magnusa II (który już wcześniej w tym samym roku odziedziczył także tron norweski jako spadkobierca Haakona V).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Folkungowie Kategoria:Urodzeni w XIII wieku Kategoria:Zmarli w 1318 Kategoria:Ofiary zabójstw w Szwecji