Stanisław Franciszek Łukasiewicz (ur. 2 lutego 1904 w Grabówce, zm. w październiku 1957 w Warszawie) – inżynier, architekt, autor książek o tematyce architektonicznej.
thumb|Jastrzębiec (herb szlachecki)
Życiorys Urodził się w 1904 roku w rodzinnym majątku we wsi Grabówka (gmina Annopol). Syn Franciszka Ksawerego Łukasiewicza - ginekologa oraz Marii z d. Przegalińskiej. Skończył studia na Wydziale Architektury Politechniki Warszawskiej. Żonaty z Natalią z Zawidzkich. Miał z nią dwóch synów: Stanisława Andrzeja, dr hab. profesora Politechniki Warszawskiej i Uniwersytetu w Calgary oraz Krzysztofa - architekta, który mieszkał i pracował przez wiele lat w Paryżu, zmarłego w 1999 roku.
Był uczniem Stanisława Noakowskiego. Pracę zawodową rozpoczął w Lublinie. Jego pierwszym sukcesem było wygranie konkursu architektonicznego na projekt gmachu Szkoły Budownictwa w Lublinie przy ulicy Długosza, którą wybudował i w której następnie wykładał. 5 sierpnia 1931 roku otrzymał nominacje na stanowisko dyrektora tej szkoły. W roku 1934 wygrał konkurs na projekt i budowę Muzeum Lubelskiego przy ulicy Narutowicza 4. Budowę ukończono w czerwcu 1939 roku. Obecnie znajduje się tam siedziba Wojewódzkiej Biblioteki Publicznej im. Łopacińskiego. Brał udział w kampanii wrześniowej 1939 roku w randze oficera saperów.