Po wybuchu I wojny światowej, w 1914 wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 3 kompanii I baonu 3 pułku piechoty. W jego szeregach brał udział we wszystkich bitwach, przechodząc kampanię karpacką i bukowińsko-besarabską. 4 lutego 1915 został kontuzjowany w bitwie pod Maksymcem w Karpatach. W 1916 służył w stopniu sierżanta jako dowódca 2 plutonu 5 kompanii. W tym też roku, 6 lipca podczas bitwy o Polską Górę dostał się do niewoli rosyjskiej, z której uciekł 13 sierpnia 1918 i wstąpił do 5 Dywizji Strzelców Polskich na Syberii. Za bohaterską postawę wykazaną podczas walk, 17 maja 1922 otrzymał order wojskowy „Virtuti Militari" V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:
W 1919 mianowano go na stopień podporucznika. 10 stycznia 1920 dostał się do niewoli bolszewickiej, z której uciekł 26 lipca 1921 i wrócił do Polski.