Mieszkańcy miasta wpadli w panikę i zaczęli budować na ulicach barykady, przygotowując się do desperackiej obrony.

Kontratak muzułmanów - 25 - 27 VII 25 lipca bardzo ciężka sytuacja damasceńczyków uległa poprawie. Do miasta dotarły wezwane przez Unura posiłki i wkroczyły do Damaszku przez bramy północne. Podniesieni na duchu muzułmanie dokonali nagłego wypadu za mury miejskie. Ich atak na pozycje chrześcijańskie był tak silny, że krzyżowcy musieli się wycofać z powrotem w stronę gajów. Damasceńczycy na tym nie poprzestali. Przez kolejne dwa dni, Unur organizował kolejne wypady z miasta, nękając obóz łacinników. Partyzanci muzułmańscy przedostali się na teren gajów i zaczęli urządzać akcje dywersyjne. Krzyżowcy znaleźli się w trudnej sytuacji. Trzej królowie - Baldwin, Ludwik i Konrad - odbyli naradę i postanowili ewakuować swoje oddziały na wschód, poza obręb gajów.