thumb|150px|Cieszynit w Muzeum Beskidzkim|alt=Zdjęcie przedstawia fragment skały umieszczony w gablocie. Bryła cieszynitu jest nieregularna, na jej powierzchni są liczne ciemne kryształki. Przed skałą znajduje się podłużna kartka z napisem "cieszynit". Gablota wyłożona jest zielonym materiałem.
Głównymi składnikami cieszynitów są skalenie (plagioklazy i ortoklaz), pirokseny (augit tytanowy), amfibole, skalenoidy (pierwotne: nefelin i sodalit oraz wtórne: analcym), podrzędnie biotyt, magnetyt, piryt, sporadycznie ziarna oliwkowozielonej barwy, będące produktami rozkładu oliwinu. Czasami występuje szkliwo.
Większość spotykanych cieszynitów należy do odmiany ciemno zabarwionej. Jej głównymi składnikami są czarne, wydłużone kryształy amfiboli i piroksenów. W jasno zabarwionej odmianie cieszynitu przeważają białe i jasnoszare kryształy skaleni o szklistym połysku. W zależności od proporcji pomiędzy skaleniami alkalicznymi a plagioklazami, wyróżnia się następujące odmiany cieszynitów: teralitowy, esseksytowy i monzonitowy.