W latach 1969–1974 ponownie kierował Instytutem Sztuki PAN. W 1969 był członkiem Komisji Nagród Ministerstwa Kultury i SztukiDziennik Polski, r. XXV, nr 169 (7905), s. 3..
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 237–IV–11).
Pełnione funkcje kierownik Instytutu Propagandy Sztuki w latach 1935–1939 prezes Stowarzyszenia Historyków Sztuki członek ostatniego przed wojną zarządu Towarzystwa Opieki nad Zabytkami dyrektor Państwowego Instytutu Sztuki
Instytut Sztuki PAN przejął w latach siedemdziesiątych prawie sto tomów archiwum Juliusza Starzyńskiego, gromadzonego od roku 1935.
Odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1969) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (1954) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1951). duński Order Danebroga IV klasy (1936) szwedzki Order Gwiazdy Polarnej IV klasy (1938) rumuński Order Gwiazdy Rumuńskiej Republiki Ludowej (1948) węgierski Order Zasługi Węgierskiej Republiki Ludowej (1950)