Zygmunt Kaletka (ur. 4 kwietnia 1895 w Wielichowie, zm. 28 maja 1920 w Kurzeńcu) – podporucznik saperów Wojska Polskiego, powstaniec wielkopolski i uczestnik wojny polsko-bolszewickiej.
Życiorys Był jednym z czterech synów Marcina i Antoniny z domu Gryglewicz. Ojciec był nauczycielem, który po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został mianowany kierownikiem Szkoły Powszechnej w Wielichowie. Zygmunt uczył się najpierw w miejscowej szkole powszechnej, potem w Gimnazjum Państwowym w Nakle nad Notecią. Kolejny etap jego edukacji – studia ekonomiczne na Uniwersytecie w Poznaniu przerwało powołanie do armii niemieckiej w 1915 r. Służył w różnych jednostkach saperów na froncie zachodnim, a w 1918 r. odniósł ranę prawej nogi i trafił do szpitala wojskowego. Po zakończeniu wojny wrócił do rodzinnego Wielichowa. Wkrótce potem złożył egzamin oficerski i został mianowany na stopień podporucznika Armii Wielkopolskiej. Wstąpił do I Batalionu Saperów Wielkopolskich, z którym został skierowany na północny odcinek frontu powstania wielkopolskiego w rejonie Noteci.