Po zjednoczeniu Armii Wielkopolskiej z Wojskiem Polskim został przeniesiony do 17 Batalionu Saperów Wielkopolskich na stanowisko dowódcy 1. kompanii. W maju 1920 r. batalion ten walczył w ramach 17 Dywizji Piechoty w obronie linii kolejowej Mołodeczno-Królewszczyzna. 27 maja jednostka zdobyła wieś Koniuchy, a w następnym dniu umocnioną przez bolszewików wieś Kowale. Ciężko ranny w tej walce podporucznik Kaletka zmarł wieczorem w szpitalu polowym. Następnego dnia został pochowany z honorami wojskowymi na miejscowym cmentarzu. 8 listopada 1920 ciało zostało sprowadzone do rodzinnego Wielichowa i tam pochowane na cmentarzu parafialnym.
19 stycznia 1921 został pośmiertnie zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w inżynierii i saperach, w grupie oficerów byłej armii niemieckiej.
Dekretem z dnia 4 sierpnia 1922 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari nr 5542.
Życie prywatne Jego bratem był Adam Henryk Kaletka.
Przypisy
Bibliografia
Wielichowo w 90-tą Rocznicę Powstania Wielkopolskiego 1918-1919,Grodzisk Wielkopolski, 2009 (praca zbiorowa - biogram opracował Piotr Jakuboszczak)