Progress M1-5 (ros. Прогресс М1-5) – statek zaopatrzeniowy serii Progress M, którego celem było ściągnięcie z orbity piętnastoletniej stacji kosmicznej Mir.
Przyczyny misji thumb|left|300px|Mir widziany z wahadłowca Discovery (STS-91), 12 czerwca 1998 Mir był siódmą i ostatnią obsadzoną załogą stacją kosmiczną zbudowaną przez ZSRR, a także pierwszą modularną stacją orbitalną w historii. Pierwszy moduł stacji – DOS-7 – został wystrzelony w 1986 roku. Po kilkunastu latach eksploatacji cała aparatura obiektu zaczynała się dość często psuć, więc wymagane były ciągłe naprawy. W 2000 roku przedsiębiorstwo Mir-Corp sfinansowało lot Sojuz TM-30, podczas którego załoga miała przystosować Mira do lotów komercyjnych. Celu tego nie udało się jednak zrealizować z powodu braku pieniędzy zarówno ze strony Mir-Corp, jak i Roskosmosu. Pod koniec 2000 roku zarząd Roskosmosu zdecydował o natychmiastowej deorbitacji stacji, by nie dopuścić do autodeorbitacji nad terenem zaludnionym, jaka miała miejsce w przypadku stacji Skylab w 1979 roku i Salut 7 w 1991 roku.