Stosunkowo niewielka odległość hali od lotniska powodowała niekiedy konflikty przy starcie i lądowaniu poszczególnych maszyn. Historia W 1909 roku, na potrzeby Twierdzy Toruń, szczecińskie przedsiębiorstwo J. Gollnow & Sohn rozpoczęło budowę hali sterowcowej. Obiekt powstał w odległości około 500 metrów na zachód od zabudowań Chełmińskiego Przedmieścia oraz ok. 1,5 km na północny zachód od centrum miasta.
18 stycznia 1920 roku do Torunia wkroczyły wojska polskie. Zajęto wówczas Koszary Wrangla (później nazywane Koszarami Prądzyńskiego) przy ówczesnej ulicy Szkolnej, jak również pobliską halę sterowców. Zgodnie z przewidywaniami, hala, podobnie jak wszystkie budynki na terenie lądowiska, była jednak pusta. Był to jeden z trzech w Polsce (obok Poznania na Winiarach i Legionowa) obiektów mogących pomieścić tak duże jednostki latające, jakimi były sterowce.