thumb|left|Wyprowadzenie sterowca Parseval PL 16 (P IV) z toruńskiej hali. Pocztówka z około 1914 roku thumb|Fragment planu Torunia z 1940 roku.1. magazyn balonów,2. wytwórnia wodoru,3. hala sterowcowa,4. garaże W 1920 roku kierownictwo nad zaniedbanym portem przejął mjr Konstanty Kamieński, dowódca stacjonującego odtąd w Toruniu III Batalionu Aeronautycznego. Za jego rządów teren lądowiska uprzątnięto a także ustawiono wartownię, w której pobliżu wystawiono pomnik ku czci poległych żołnierzy Wojsk Balonowych. Pomnik ten w 1938 roku zdemontowano i ponownie odsłonięto w Parku Miejskim. W lutym 1921 roku do Torunia przeniesiono Oficerską Szkołę Aeronautyczną. Pomimo jej rozwiązania trzy lata później, w porcie nadal odbywały się oficjalne wojskowe ćwiczenia balonowe.
W 1922 roku w kilkunastu skrzyniach przywieziono do Torunia jedyny polski sterowiec, któremu nadano imię Lech. Był to używany francuski miękki sterowiec „Zodiac VZ-11” klasy Vedette, który w polskiej służbie pozostawał do 1928 roku.
.
W toruńskim porcie sterowcowo-balonowym stacjonowały kolejno III Batalion Aeronautyczny (1920–1923), Szkolny Batalion przy Oficerskiej Szkole Aeronautycznej (1921–1924) oraz 1 Batalion Balonowy (1923–1930).