Konstantin Nikołajewicz Leontjew, (ur. w Kudinowie, zm. w Sergijewym Posadzie) – rosyjski filozof, pisarz, lekarz i dyplomata.
Życiorys Urodził się w rodzinie szlacheckej. W latach 1850–1854 studiował na wydziale medycznym Uniwersytetu Moskiewskiego. W latach 1854–1856 służył jako lekarz polowy na wojnie krymskiej. W 1857 roku podjął również aktywność literacką. Do roku 1863 był już autorem kilku nowel i powieści. Debiutował jako beletrysta w liberalnych periodykach. Jego artykuły, napisane w latach 1873–1883, zostały wydane w dwóch tomach (1885–1886) pt. Wschód, Rosja i Słowiańszczyzna (). Leontjew rozwija w nich swoje kulturowo-filozoficzne, historiozoficzne i społeczno-polityczne poglądy.
W 1863 został mianowany sekretarzem ambasady rosyjskiej na Krecie. Służbę dyplomatyczną porzucił w 1871 r. wskutek kryzysu duchowego: ciężko chory, w modlitwie obiecał poświęcić w razie wyzdrowienia życie Bogu. Po odzyskaniu zdrowia przebywał kolejno w klasztorach Athosu, monasterze św. Mikołaja na Ugrieszy, oraz w Pustelni Optyńskiej. Starcy w klasztorze wyperswadowali mu chęć natychmiastowego zostania mnichem, ale od tego czasu żarliwe prawosławie stało się zasadą określającą jego światopogląd.