język fiński stał się po raz pierwszy w historii językiem urzędowym na terenie Finlandii i dołączył do dwóch pozostałych języków urzędowych tego kraju – szwedzkiego i rosyjskiego. Głównym organem administracyjnym i sądowym była Rada Gubernialna, przemianowana na senat w 1816 roku. Ludność Finlandii była całkowicie lojalna wobec władz rosyjskich.

Kampania rusyfikacyjna Działalność Nikołaja Bobrikowa i Wiaczesława Plehwego 200px|right|thumb|Nikołaj Bobrikow W II poł. XIX w. w Rosji nasiliła się działalność ruchów konserwatywnych, bliski szowinizmowi nacjonalizm rosyjski, połączony z dyskryminacją ludności nieprawosławnej, stał się oficjalną linią polityczną państwa pod rządami Aleksandra III, a następnie Mikołaja II. Za panowania Aleksandra III doszło do pierwszych, wstępnych działań ograniczających autonomię Finlandii. W momencie objęcia tronu w 1894 Mikołaj II zadeklarował zachowanie przywilejów Wielkiego Księstwa Finlandii tak, jak to czynili jego poprzednicy. Pod wpływem kół nacjonalistycznych w 1898 przyjął jednak ich program rusyfikacji Finlandii.