Senatus consultum (łac. senatus 'starszyzna' i consulere 'radzić')Słownik Wyrazów Obcych : senatus consultum, senat, konsultacja — w starożytnym Rzymie uchwała senatu. W okresie republiki miało ono jedynie charakter doradczy. Na początku okresu pryncypatu senat przejął funkcje ustawodawcze, wówczas senatus consulta nabrały moc prawa obowiązującego. Jak określił Gajus w swych Institutiones senatus consultum jest tym, co senat nakazuje i ustanawia; ma ono moc ustawy, choć co do tego były wątpliwościGajus, Instytucje 1,4: Senatus consultum est, quod senatus iubet atque constituit; idque legis vicem optinet, quamvis de ea re fuerit quaestatum.. Współczesny mu Pomponiusz Sekstus podaje: senatus ... quidquid constituisset observabatur, idque ius appellabatur senatus consultum (senat ... cokolwiek postanowił, było to przyjmowane, a prawo to nazywano senatus consultum), zaś wyliczając źródła prawa wymienia jako jedno z nich senatus consultum, quod solum senatu constituente inducitur sine lege (senatus consultum, które jest wprowadzane nie na mocy ustawy, ale z woli senatu)Digesta 1,2,2,9 i 12 tłum. Anna Tarwacka, O początkach prawa i wszystkich urzędów oraz o następstwie prawników : 2 tytuł 1 księgi Digestów : tekst - tłumaczenie - komentarz s. 202 - 205..