East Coast Abort Landing (ECAL)) – nie zastosowany. Lądowanie na innym kontynencie (ang. Transoceanic Abort Landing (TAL)) – nie zastosowany. Lądowanie po jednokrotnym okrążeniu Ziemi (ang. Abort Once Around (AOA)) – nie zastosowany. Abort to Orbit (ATO) – schemat zastosowany podczas misji STS-51-F; mimo to misja została uznana za sukces.
W przypadku zastosowania schematu ECAL wyznaczono następujące lądowiska awaryjne: na terenie Stanów Zjednoczonych – Wilmington w Karolinie Północnej, MCAS Cherry Point w Karolinie Północnej, NAS Oceana, lądowisko w Wallops Flight Facility, w stanie Virginia, Baza Lotnicza Dover, Atlantic City w stanie New Jersey, lądowisko Gabreski w stanie Nowy Jork, Otis ANGB, Pease International na terenie Kanady – Halifax, Stephenville, St. John’s, Gander oraz w bazie lotniczej Goose Bay.
Plan stosowania schematu TAL zakładał podjęcie decyzji w czasie T+2:30 min (2 minuty 30 sekund po starcie promu) z koniecznością wyłączenia silników w czasie T+8:30 min. Dwa miejsca awaryjnego lądowania były wybierane i przygotowywane jeszcze przed startem promu.