Ze składu brygady utworzono samodzielne zgrupowania: zgrupowanie „Zegrze” pułkownika dyplomowanego Józefa Sas-Hoszowskiego z II Warszawskim batalionem ON, zgrupowanie „Płock” podpułkownika Zygmunta Marszewskiego z I Warszawskim batalionem ON, zgrupowanie „Pułtusk” majora Kazimierza Mazura z III Warszawskim batalionem ON, przedmoście „Wyszogród” – 1 kompania I Warszawskiego batalionu ON pod dowództwem kapitana Henryka Kuźmińskiego, Pozostałe oddziały podporządkowano dowódcom wielkich jednostek: I Mazurski batalion ON – dowódcy Nowogródzkiej BK, II Mazurski batalion ON – dowódcy 20 DP, Kurpiowski batalion ON – dowódcy 18 DP. 1 września 1939 niewielkie potyczki prowadziły bataliony I i II Mazurskie. 2 września batalion II Mazurski batalion ON odparł na swoim odcinku natarcie niemieckie. Od 3 września oba bataliony prowadziły wraz 20 DP odwrót w kierunku Modlina, w jego trakcie w większości zostały rozproszone przez niemieckie lotnictwo i niemiecką broń pancerną. Kurpiowski batalion ON 31 sierpnia 1939 siłami 3 kompanii stoczył potyczkę z niemieckim patrolem, który przekroczył granicę polsko-niemiecką. 1 września o świcie oddziały niemieckie zepchnęły polskie placówki Straży Granicznej i Obrony Narodowej, na linię Myszyńca.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Warszawska Brygada Obrony Narodowej · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.