Most na Narwi w Zegrzu został wysadzony, II Warszawski batalion ON wycofał się na południowy brzeg Narwi i go dozorował. Od 11 września oba warszawskie bataliony broniły lewego brzegu Narwi w rejonie Wieliszewa, Dębego i Nieporętu, dowództwo odcinka sprawowało dowództwo Warszawskiej Brygady ON. W trakcie walk został ciężko ranny dowódca płk dypl. Józef Sas-Hoszowski. 14 września Warszawska BON wraz dwoma podległymi batalionami wycofała się do Warszawy na odcinek Warszawa-Wschód gen. bryg. Juliusza Zulaufa. Warszawska BON stanęła w II rzucie obrony na pododcinku północno-wschodnim. Bataliony zostały uzupełnione przez żołnierzy z rozbitych jednostek i zmobilizowanych rezerwistów. Dołączyli żołnierze rozproszonego batalionu ON Warszawa III, którzy odtworzyli swój oddział. Na pododcinku południowo-wschodnim w składzie batalionu kombinowanego mjr Wacława Kuczajowskiego walczyły pod nazwą batalionów oba bataliony ON Mazury I i Mazury II (wielkość każdego z nich to kompania strzelecka). Od 14 września dowództwo Warszawskiej Brygady ON objął płk Dżangir Bej Kazum-Bek. Bataliony walczyły, aż do kapitulacji stolicy.