Mocno zaangażował się w badania multifragmentacji jąder i jądrowych przejść fazowych, w tym w badania nad przejściem do plazmy kwarkowo-gluonowej. W ostatnich latach życia zajmował się tak zwaną przyprogową produkcją mezonów w zderzeniach elementarnych hadronów i w zderzeniach proton–jądro. Był nauczycielem dwóch generacji fizyków jądrowych. Rozpoczął starania o uruchomienie w IFJ PAN radioterapii hadronowej czerniaka gałki ocznej z użyciem cyklotronu AIC-144, później przekształconej w radioterapię głębokich nowotworów w nowo zbudowanym w Instytucie Centrum Cyklotronowym Bronowice (CCB). Opublikował około 300 prac naukowych w czasopismach o zasięgu międzynarodowym. Wielu z jego uczniów uzyskało tytuł profesora.

Był przewodniczącym Komitetu Programowego Fizyki Jądrowej ZIBJ w Dubnej oraz wiceprzewodniczącym Komitetu Fizyki Polskiej Akademii Nauk. W 2004 roku otrzymał tytuł Honorowego Doktora ZIBJ w Dubnej.

W 1960 roku przebywał na dwunastomiesięcznym stażu w Nuclear Physics Research Laboratory Uniwersytetu w Liverpoolu w Wielkiej Brytanii.