W latach 1944–1979 poparcie wyborcze dla Demokratycznego Związku Narodu Fińskiego mieściło się w przedziale 17–24%. Komuniści uczestniczyli w kilku rządach, ale Finlandia nigdy nie miała komunistycznego premiera lub prezydenta. W połowie 1960 roku Departament Stanu USA szacował liczbę członków partii na około 40 000 (1,44% populacji w wieku produkcyjnym)http://www.jstor.org/discover/10.2307/1953329?uid=3738840&uid=2&uid=4&sid=56187681863.. SKP otrzymywała znaczną pomoc finansową od Związku Radzieckiego. Na linii SKP-Moskwa dochodziło jednak do częstych zgrzytów, radzieckie groźby wycofania poparcia były głównym powodem tego, że reformiści zdecydowali się nie wydalić z partii nieugiętej stalinowskiej mniejszości (tzw. taistoistów, nazywanych tak od imienia przywódcy tej frakcji Taisto Sinisalo).