Odbyła szereg podróży naukowych, w tym do Norwegii i Szwecji (1925), Szwajcarii (1928, 1957, 1961), Wielkiej Brytanii (1930, 1931, 1956, 1964), Grecji (1958), Kanady i USA (1959), Austrii (1961), ówczesnej Czechosłowacji i Jugosławii (1962), NRD (1962), Danii (1963) oraz ZSRR.
Opisane przez nią taksony roślin oznaczane są w klasyfikacjach botanicznych jej nazwiskiem „Jentys-Szaferowa” lub skrótem Jent.-Szaf., np. Trapa x raciborskii Jent.-Szaf. ex Tacik Fl. Polska 10: 21 (1963) czy Betula szaferi Jent.-Szaf. ex Staszk. Acta Soc. Bot. Poloniae, 55(3): 364 (1986).
W okresie międzywojennym organizowała cykle imprez oświatowych służących popularyzacji botaniki, wygłaszała pogadanki w Polskim Radiu i publikowała artykuły popularnonaukowe. W 1947 roku opublikowała „Poznaj 100 roślin: klucz do oznaczania stu gatunków roślin kwiatowych dzikich i hodowlanych”, przeznaczony do użytku przez uczniów szkół podstawowych, który do roku 1992 miał 32 wydania. Wraz z mężem była autorką książki „Kwiaty w naturze i sztuce” (1939, wznowienia 1948 i 1958). Ilustrowała książki Władysława Szafera: „U progu Sahary: Wrażenia z wycieczki do Tunisu odbytej na wiosnę 1924-go roku” (1925) i „Yellowstone: kraj gorących źródeł i niedźwiedzi” (1929).