Problemy systemowe Fragmentaryzacja i brak ciągłości opieki, wynikające z podziału na wąskie specjalizacje, stanowią problem współczesnych systemów ochrony zdrowia. Brak koordynacji między procesem leczenia a opieką nad pacjentem generuje wyższe koszty systemu, obniża skuteczność terapii i wpływa na brak satysfakcji pacjentów.
Poziomy integracji Opieka zintegrowana funkcjonuje w wymiarze procesowym (koordynacja działań terapeutycznych) oraz strukturalnym (łączenie organizacji medycznych w jedną strukturę). Integracja odbywa się na trzech płaszczyznach: strukturalnej, klinicznej i informacyjnej.
Wyróżnia się trzy poziomy integracji: makro – polityka zdrowotna, społeczna i powiązania międzysektorowe, mezo – współpraca między różnymi podmiotami leczniczymi, mikro – integracja świadczenia usług na poziomie pacjenta.
Elementem koordynującym integrację jest podstawowa opieka zdrowotna, w której lekarz pierwszego kontaktu pełni funkcję głównego dyspozytora (tzw. gate-keepera).
Model populacyjny Model populacyjny obejmuje całą populację i zakłada wpływ na