Świń hoduje się niewiele ze względu na muzułmański charakter regionu.
Uprawa Niemal całe rolnictwo regionu służy zaspakajaniu indywidualnych potrzeb rolników. Uprawia się głównie proso, maniok, kukurydzę, taro, jam i orzeszki ziemne.
Ludy Gbaya, Mbum i Dourou są najwydajniejszymi rolnikami, choć w porze deszczowej nawet ludy hodujące bydło uprawiają ziemię. Rolnicy uprawiają małe działki oczyszczone wcześniej z zarośli. Sieją w porze suchej. Zbiory przypadają na porę deszczową.
Uprawy przeznaczone na rynek nie stanowią wielkiego udziału w całości upraw. Istnieją niewielkie plantacje pszenicy, kawy i prosa.
Przemysł Adamawa nie ma rozbudowanego przemysłu. Większość istniejących zakładów produkcyjnych mieści się w stolicy regionu. Rozwijają się gałęzie przemysłu związane z hodowlą bydła – przemysł skórzany i spożywczy. Istnieją też zakłady gumowe i kosmetyczne. Rzemiosło (obróbka drewna i tkactwo) także odgrywa pewną rolę w gospodarce. Wydobywa się cynę (w okolicach Mayo Darle i granicy z Nigerią) i boksyt (koło Ngaoundal i Minim-Martap). Eksploatuje się również wody mineralne (np. koło Doungue).