Dìdelis, Didžiùlis).
W przypadku późniejszych wydań Roczników Długosza, gdzie znajdują się zapisy Dzidziela (kodeks Rozrażowskiego) i Dzidzielia (wydanie Dobromiła) teonim można rekonstruować jako staropolskie imię *Dzidziela, które byłoby żeńskim odpowiednikiem męskiego imienia *Dzidziel (składające się z członu Dziad + przyrostek -el) z przyrostkiem -ela, por. z poświadczoną nazwą osobową z XV w. Dzidziula, lub uznać, że *Dzidziela to skrót nieznanego, pełnego imienia. Jednakże te wydania są późniejsze i zawierają własne odmiany teonimów, przez co są mniej wiarygodne.
Zdecydowana mniejszość badaczy uznaje autentyczność bogini; Aleksander Gieysztor wiązał brzmieniowo Dzidzilelę do bułgarskiego obrzędu Dodola.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Pseudobóstwa słowiańskie