W przypadku imienia Didislav, jeżeli zapis jest prawidłowy, z analizy wynika, że pierwszy człon to rozkaźnik od niezachowanego w żadnym języku, hipotetycznego prasłowiańskiego czasownika *diditi o nieznanym znaczeniu, co także powoduje problemy, a etymologia tego imienia może być też wyjaśniona w inny sposób.
Odczytanie nazwy jako imienia podobnego do staropolskiego *Lelistryj (XII w.), z członem będącym terminem rodowym, gdzie pierwszy człon wywodzi się od prasłowiańskiego *dědъ ‘dziad’ jest również mało prawdopodobne, ponieważ w nazwach osobowych *dědъ przechodziło w człon *Dědo- lub *Dědu-, np.: staropolskie Dziadumiła, czeskie Dědomil, chorwackie Djedomir, rosyjskie *Dedoslavъ. Należałoby więc oczekiwać formy *Dziadolela, która na którą jednak nie wskazuje zapis Długosza. Z teonimem nie można też wiązać staropolskiego nazwiska Dzidziula (łac. Dzydzula (1485), Dzidziuła (XVIII w.)), które łączono ze słowem dziad oraz z nazwiskami z podobnym zakończeniem, np. Dziadul, Sowul, Szewczul i innymi, jednakże jest to spolonizowane nazwisko litewskie (lit.