Zgromadzenie Reprezentantów (hebr. אספת הנבחרים, Asefat HaNivharim) – parlament społeczności żydowskiej w brytyjskim Mandacie Palestyny.

Historia Gdy w 1917 wojska brytyjskie podbiły Palestynę wypierając siły tureckie, na całym Bliskim Wschodzie zmieniła się sytuacja geopolityczna. Zmiany dotknęły także społeczność żydowską w Palestynie, która w coraz większym stopniu dzieliła się między frakcje ruchu syjonistycznego i różnorodne wpływy etniczne żydowskich imigrantów przyjeżdżających z różnych stron świata. Przywódcy żydowscy widzieli pilną potrzebę ustanowienia odpowiedniego organu, który mógłby reprezentować społeczność żydowską przed władzami brytyjskimi i zabiegać o spełnienie obietnic zawartych w deklaracji Balfoura. Z inicjatywy Bezalela Jaffego 17 listopada 1917 odbyło się pierwsze spotkanie żydowskich przywódców w Petach Tikwie. Zgodzono się na utworzenie zgromadzenia ustawodawczego, którego członkowie byliby wybierani na drodze powszechnych wyborów. Tymczasem zdecydowano się na wybór tymczasowego komitetu reprezentantów – Tymczasowy Komitet Żydów w Izraelu (hebr. הועד הזמני ליהודי ארץ ישראל). Liczne kontrowersje uniemożliwiły mu jednak regularne działanie. Z tego powodu zwołano konwencję, która odbyła się w Jerozolimie.