Podczas niej postanowiono, że wybory będą bezpośrednie i tajne, nie dopuszczono przy tym na żądanie ortodoksów do wyborów kobiet. W lipcu 1918 w Jafie odbyła się druga konwencja. Głównym tematem dyskusji były kontrowersje na temat udziału kobiet w wyborach i podziału miejsc między religijne społeczności Aszkenazyjczyków i Sefardyjczyków. Trzecia konwencja odbyła się 18 grudnia 1918. Zaproszono na nią przedstawicieli wszystkich żydowskich osad, społeczności, wspólnot i partii politycznych. Po raz pierwszy wzięli w niej udział Dawid Ben Gurion i Jicchak Ben Cewi. Zdecydowano wówczas, że w wyborach będą uczestniczyć uprawnione kobiety i mężczyźni w wieku powyżej 21 lat, przy czym prawa wyborczego były pozbawione kobiety ze społeczności ortodoksyjnych. W toku kolejnych rozmów stworzono szczegółowy plan utworzenia żydowskich instytucji edukacyjnych, służby zdrowia i pomocy społecznej w Palestynie. Zdecydowano również o ustanowieniu tymczasowej komisji planującej demokratyczne wybory do pierwszego Zgromadzenia Konstytucyjnego Reprezentantów. Podjęto także decyzję, że Chaim Weizman i Nachum Sokołow będą reprezentować palestyńskich Żydów na konferencji pokojowej w Paryżu.