Noszono je z lewego ramienia – do trzeciego guzika kurtki.
Od 1938 roku w 57 Pułku Piechoty Wielkopolskiej Karola II Króla Rumunii, na lewym ramieniu noszono sznury w barwach rumuńskiego Orderu Wojennego Michała Walecznego.
Sznury w Polskich Siłach Zbrojnych thumb|Ppłk Andrzej Stańczyk, uczestnik kampanii norweskiej, na jego mundurze widoczny norweski sznur naramienny
Sznur naramienny za udział w ekspedycji norweskiej 13 stycznia 1941 roku w rozkazie dziennym Nr 9 Dowództwa 7 Brygady Kadrowej Strzelców podano odpis rozkazu L.10/G.M.41 Naczelnego Wodza i Ministra Spraw Wojskowych z 6 stycznia 1941 roku o treści: „zezwalam żołnierzom Samodzielnej Brygady Strzelców Podhalańskich na noszenie sznura naramiennego w kolorach narodowych norweskich, nadanego Samodzielnej Brygadzie Strzelców Podhalańskich przez Rząd Norweski w Londynie dla upamiętnienia udziału Polski w obronie Norwegii i utrwalenia przyjaźni zawartej na polu walki. Sznur ma być noszony na lewym ramieniu (pod naramiennikiem) z końcówką pod klapą górnej lewej kieszeni.