Arabowie nie mogli się z tym pogodzić i zaatakowali osadników żydowskich. Ponieśli jednak porażkę. W wyniku I wojny arabsko-izraelskiej terytorium Izraela powiększyło się do 21 tys. km².
Tymczasowa Rada Państwa funkcjonowała jako legislatywa nowego państwa aż do wyborów do Zgromadzenia Konstytucyjnego (Ha'assefa Hamechonent). Miało ono przygotować konstytucję najpóźniej do 1 października 1948. Zebrało się jednak tylko czterokrotnie i 16 lutego 1949 przyjęło ustawę, na mocy której zmieniło swą nazwę na Kneset.
13 czerwca 1950 przyjęto tzw. uchwałę Harariego mówiącą o tym, iż poszczególne elementy systemu konstytucyjnego regulowane będą przez osobne akty prawne, które następnie zostaną połączone w konstytucję. Do tego jednak nie doszło, a to ze względu na sprzeciw ugrupowań religijnych (według nich najwyższym prawem w państwie Izrael może być tylko Prawo Boże), a także innych polityków, którym rozczłonkowana konstytucja zostawiała większą swobodę ruchów.
Zobacz też Deklaracja Niepodległości Izraela Izrael Ustrój polityczny Izraela
Kategoria:Polityka Izraela