Polemon z Aten (gr. Πολέμων, Polémōn, zm. 270/269 p.n.e.) – grecki filozof ateński, czwarty scholarcha („kierownik szkoły”) Starej Akademii, założonej przez Platona, w latach 314/313 do 270/269 p.n.e., uczeń i następca Ksenokratesa z Chalcedonu.
Życie Polemon urodził się w zamożnej rodzinie ateńskiej. Był synem Filostrata z demu Oia, który utrzymywał stajnię koni wyścigowych. W młodości prowadził rozpustny tryb życia, oddając się różnego rodzaju niepowściągliwościom. Pewnego dnia, będąc pijany i z wieńcem na głowie, słuchał wykładu filozofa Ksenokratesa z Chalcedonu o umiarkowaniu, który wywarł na nim ogromne wrażenie. Od tego czasu diametralnie zmienił swój tryb życia. Stał się stanowczy i stałego charakteru. Jego stateczność, stałość i wytrwałość moralna dały mu sławę. Opowiada o nim pewne wydarzenie:
Kiedy pewnego razu rozjuszony pies rozdarł mu zębami udo, Polemon nawet nie zbladł; gdy następnie na wieść o tym powstało w mieście [Atenach] duże poruszenie, pozostał nadal niewzruszony (Diogenes Laertios, Żywoty i poglądy sławnych filozofów, IV 17).