Józef Dudek (ur. 1 marca 1939 w Zwonowicach, zm. 13 września 2008 we Wrocławiu) – polski matematyk, specjalizujący się w algebrze, nauczyciel akademicki. thumb|220px|Tablica pamiątkowa we Wrocławiu
Życiorys Urodził się w 1939 roku w Zwonowicach koło Rybnika. Studia wyższe ukończył w 1963 roku na Uniwersytecie Wrocławskim, uzyskując magisterium z matematyki na podstawie pracy nt. Całka w przestrzeniach Banacha, napisanej pod kierunkiem prof. Kazimierza Urbanika. Stopień naukowy doktora nauk matematycznych uzyskał w 1970 roku na podstawie rozprawy pt. Pewne własności idempotentnych grupoidów i innych algebr binarnych, której promotorem był prof. Edward Marczewski. Habilitację na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego otrzymał w 1989 roku po przedstawieniu rozprawy pt. Liczbowe charakteryzacje systemów algebraicznychPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 6, Nr 4 (49), kwiecień 2000, s. 16..
Od 1963 roku pracuje w Instytucie Matematycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, początkowo jako asystent, potem adiunkt, a od 1992 roku na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W 2000 roku uzyskał tytuł profesora zwyczajnego.