Dodatkowo, miała miejsce gorączkowa ekspansja amerykańskiego biznesu, opierająca się na ogromnym imporcie, finansowanym zagranicznymi kredytami, których skutkiem był spadek amerykańskiego bilansu handlowego. Stabilność systemu monetarnego została zachwiana także przez demonetyzację srebra w Indiach w 1893 r. – co oznaczało dalszy spadek wartości tego metalu. Banki narodowe wschodnich stanów, nauczone doświadczeniami europejskiego kryzysu, rozpoczęły zwiększanie swych rezerw złota – oczywiście kosztem banków w pozostałej części kraju. Wszystkie te czynniki ujawniły się w 1893 r. W maju Chemical National Bank of Chicago zamknął swoje drzwi, dwa dni później uczynił to Columbia National Bank. Kryzys rozprzestrzeniał się prędko i do lipca kraj był w uścisku finansowego paraliżu.
W maju 1893 r. rynek papierów wartościowych załamał się. W czerwcu 1893 r. nieufność wobec systemu rezerw cząstkowych doprowadziła do masowego zrywania lokat, paniki bankowej i do fali bankructw banków w całym kraju. Jednak po raz kolejny wielu bankom narodowym i stanowym, szczególnie na zachodzie i południu kraju, zezwolono na zawieszenie wypłat gotówkowych. W ciągu kilku miesięcy również banki wschodnich stanów zawiesiły działalność, poczynając od Nowego Jorku.