Janusz Sowiński (ur. 20 marca 1939 w Równem, zm. 27 lutego 2015 we Wrocławiu) – polski polonista, bibliotekoznawca, specjalizujący się w bibliografii, edytorstwie, historii książki i informacji naukowej, nauczyciel akademicki, związany z uczelniami we Wrocławiu, Krakowie i Wałbrzychu.
Życiorys Urodził się w 1939 roku w Równem na Wołyniu. Po zakończeniu II wojny światowej, w 1945 repatriowany wraz z rodziną do Olsztyna. W 1946 rodzina przeniosła się na Dolny Śląsk, zamieszkując w Wałbrzychu. Tu ukończył w 1956 I Liceum Ogólnokształcące. W latach 1957–1962 odbył studia polonistyczne na Uniwersytecie Wrocławskim. Pracę magisterską „Polszczyzna wrocławska w II połowie XIX w.” napisał pod kierunkiem prof. Bogdana Zakrzewskiego. Stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie filologii polskiej uzyskał w 1982 roku na podstawie rozprawy doktorskiej pt. Sztuka typograficzna Młodej Polski, napisanej pod kierunkiem prof. Jana TrzynadlowskiegoPrzegląd Uniwersytecki Uniwersytetu Wrocławskiego, R. 6, Nr 8 (53), sierpień 2000, s. 22..