W życiu cywilnym pracował na swojej osadzie. W powiecie wołożyńskim organizował kółek rolniczych. Od listopada 1924 był członkiem zarządu i księgowym Spółdzielni Kasy Stefczyka w Wołożynie. Był organizatorem i prezesem rady nadzorczej Spółdzielni „Rolnik Kresowy” w Wołożynie. W tym mieście działał w Kole Rezerwistów (przez pierwsze dwa lata był prezesem zarządu) i Powiatowym Związku Osadników (członek zarządu, od 1927 prezes). Od 1 czerwca 1929 do września 1937 sprawował urząd burmistrza Wołożyna. Od września 1937 do 17 września 1939 był dyrektorem Komunalnej Kasy Oszczędności powiatu wołożyńskiego. Z ramienia Obozu Zjednoczenia Narodowego został wybrany posłem na Sejm V kadencji (1938–1939), tj. ostatniej w II Rzeczypospolitej.
Po wybuchu II wojny światowej przebywał w Wołożynie do czasu agresji ZSRR na Polskę 17 września 1939. Następnie przedostał się do będącego już pod okupacją niemiecką rodzinnego Zagórza, gdzie przebywał od października 1939 do 20 kwietnia 1940. W tym czasie prowadził sklep spożywczy. Następnie do czerwca prowadził sklep w Rembertowie. Potem mieszkał w Warszawie i w Krakowie. Należał do tajnej organizacji wojskowej. Od 1 czerwca 1940 należał do Narodowej Organizacji Wojskowej. Pełnił funkcję komendanta podokręgu na miasto Kraków od 1 lipca 1940 do 19 czerwca 1942.