Od 1827 r. korpus miał trzy klasy po 50 paziów i 16-osobową klasę kamerpaziów. W 1863 korpus, w okresie reformy uczelni wojskowych, podporządkowano Głównemu Zarządowi Szkół Wojskowych. Korpus składał się z siedmiu klas: 5 klas typu gimnazjalnego i 2 klas starszych, typu szkół oficerskich. W 1885 w Korpusie Paziów było 7 klas, w których nauczano według programu korpusu kadetów, i 2 klasy specjalne, w których nauczano przedmiotów wojskowych i prawniczych.
Uczniowie korpusu w czasie nauki uznawani byli za pełniących służbę na dworze cara i taką systematycznie pełnili. Wielkim zaszczytem dla pazia było przeniesienie do klasy kamerpaziów. Przechodzili do niej najlepsi w nauce i służbie. Kamerpaziowie wchodzili w skład świty i pełnili służbę przy carze i książętach w czasie balów, obiadów, ceremonii oficjalnych. Paziowie według statusu byli porównywani z podoficerami Gwardii Cesarskiej (Lejbgwardii). Absolwenci uczelni po egzaminach byli dzieleni na 4 kategorie i według nich kierowani do jednostek: 1 kategoria – otrzymywano stopień podporucznika lub korneta (w kawalerii) z zaliczeniem jednego roku służby w stopniu oficerskim i przydział do jednostek Gwardii Cesarskiej lub do wojsk specjalnych (np. wojska inżynieryjne).