W rezultacie trójkąt Hayeka rozrasta się w linii pionowej i ulega zwężeniu (zakładając wyjściową orientację), czemu towarzyszy zarówno zwiększenie środków na finansowanie wczesnych etapów produkcji, jak i ograniczenie wydatków na dobra niższego rzędu. Gospodarka jest w ten sposób przygotowana do korzystania ze zwiększonych możliwości konsumpcyjnych w przyszłości, których bez inicjującego cały ten proces spadku konsumpcji byłoby mniej. W następstwie trójkąt powiększa się, a wraz z jego wzrostem poszerzają się możliwości do dalszego inwestowania w produkcję, a także do zakupu gotowych dóbr.
Jeśli jednak ma miejsce rzecz przeciwna, tj. wzrost wydatków konsumpcyjnych na gotowe dobra niższego rzędu, oraz mniejsza skłonność do oszczędzania w społeczeństwie, w efekcie rosną stopy procentowe i maleją inwestycje we wczesne etapy produkcji. Z powodu redukcji nakładów produkcyjnych i jednoczesnego wzrostu środków przeznaczanych na konsumpcję, trójkąt maleje i staje się grubszy. Społeczeństwo godzące się na taki kompromis poświęca zarówno bieżące inwestycje, jak i przyszłą konsumpcję.