Pieńsk (tuż po wojnie PęczekPierwsza powojenna mapa Polski wydana przez WIG Sztabu Generalnego w roku 1945, do 1945 , gł. Peńsk) – miasto w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w powiecie zgorzeleckim, położone nad Nysą Łużycką, przy granicy z Niemcami. Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pieńsk. W latach 1975–1998 miasto administracyjnie należało do woj. jeleniogórskiego.
Historycznie zaliczana do Górnych Łużyc, choć w 1. połowie XIV w. i od roku 1815 związana ściślej z Dolnym Śląskiem.
Według danych GUS z 1 stycznia 2023 r. miasto miało 5487 mieszkańców (540. miejsce w kraju). Według danych z 1 stycznia 2023 r. powierzchnia miasta wynosiła 9,92 km² (562. miejsce w kraju).
Nazwa Konstanty Damrot w swej książce o pochodzeniu nazw miejscowości na Śląsku wydanej w 1896 roku w Bytomiu wzmiankował miejscowość pod polską nazwą Pieńsko, łużycką Pjeńsk i niemiecką Pentzig. Nazwa pochodzenia słowiańskiego wywodzi się od słowa Pień.
Historia