i ocenił jej tłumaczenia z języka greckiego, cofnął nakaz powtórnego chrztu konwertytów z katolicyzmu (wprowadzony w Cerkwi rosyjskiej przez patriarchę Filareta), październik 1657 – postanowił podjąć prace nad wydaniem nowego Triebnika, którego treść byłaby ustalona poprzez porównywanie ksiąg ruskich i greckich.
Odrębne próby reform Nikon inicjował w sferze sztuki sakralnej, promując typowo grecki styl budownictwa, krytykując ruskie tradycje w tym zakresie (cebulaste kopuły, dachy namiotowe).
Zdaniem Łobaczewa reforma tekstów liturgicznych została przeprowadzona w zbyt szybkim tempie i w oparciu o zbyt wąski i stosunkowo nowy materiał źródłowy pochodzenia greckiego. Jako jedno ze źródeł dla Służebnika wydanego w 1655 wykorzystany został grecki euchologion wydany w 1602 w Wenecji. Wywołało to oskarżenia o przeprowadzanie reform w sposób pobieżny i w oparciu o teksty "skażone" wpływami zachodnimi. Zarzuty tego typu pojawiły się jednak dopiero w kolejnej dekadzie. Pierwsze polemiki związane z reformą nie przybrały masowego charakteru. W 1657 nowe księgi liturgiczne odrzucili mnisi Monasteru Sołowieckiego.