W 1918 i w 1919 r. drużynę prowadzili druhowie Zygmunt Pawłowski i Wacław Sobczyk. Dyrektor Karol Kostro zaopiekował się I Kutnowską Drużyną Harcerską (I KDH). Jedno z pomieszczeń bursy przeznaczył na harcówkę, gdzie w porze jesienno-zimowej harcerze odbywali zbiórki, przyrzeczenia, wieczorki.
Harcerze już od 1917 r. brali udział we wszystkich manifestacjach patriotycznych i świętach narodowych np. 3 Maja, a później 9 listopada (w 1919 r.), następnie 11 listopada. Brali udział w wielu akcjach społecznych, m.in. w listopadzie 1919 r. przeprowadzili zbiórkę odzieży i pieniędzy na potrzeby wojska.
Wojna polsko-bolszewicka thumb|250px|Żołnierze Harcerskiej Kompanii Szturmowej 37 Łęczyckiego Pułku Piechoty przed wymaszerowaniem na front w 1920 r.
W styczniu 1920 r. harcerze z komendantem Stanisławem Woyczyńskim odwiedzili przebywających na froncie żołnierzy 37 pułku piechoty Ziemi Łęczyckiej, poinformowali ich o sytuacji w kraju i stosunku ludności do żołnierzy. 14 lipca 1920 r. na apel Komendanta Hufca, nauczyciela gimnazjum profesora Stanisława Woyczyńskiego harcerze I Kutnowskiej Drużyny Harcerskiej zgłosili się, by wziąć udział w wojnie z zagrażającymi niepodległości kraju bolszewikami. Utworzyli harcerską kompanię szturmową 37 pułku piechoty, która 8 sierpnia 1920 r. wyruszyła na front. Wzięli udział m.in.