Odbył kurs w Szkole Podchorążych od maja do lipca 1915, po czym został skierowany do 6 pułku piechoty w składzie III Brygady, gdzie pełnił obowiązki dowódcy 2 oraz 4 kompanii i brał udział w walkach pod Maniewiczami, Kostiuchnówką, Kuklami, Jabłonką, Kamieniuchą – gdzie 25 października 1915 został ranny – Górą Polaków, Studzienicą, a ponadto w walkach o charakterze pozycyjnym nad Styrem i Stochodem. 15 listopada 1915 został awansowany do stopnia chorążegoLista starszeństwa oficerów Legjonów Polskich, w dniu oddania Legjonów Polskich Wojsku Polskiemu (12 kwietnia 1917), Warszawa 1917.. 1 kwietnia następnego roku awansowano go na podporucznika piechoty. Od kwietnia do czerwca 1917 kierował Powiatowym Urzędem Zaciągu w Rawie Mazowieckiej. Po kryzysie przysięgowym z 1917 był oficerem Polskiego Korpusu Posiłkowego. Został awansowany do stopnia porucznika piechoty 27 listopada 1917. Po bitwie pod Rarańczą z lutego 1918 został internowany w obozie w () na Zakarpaciu do połowy kwietnia 1918, a następnie wcielony do armii austro-węgierskiej.