Z duraluminiowych elementów konstrukcji można było zrobić lekkie nosze, ramy przenośnych domów i radiowych wież transmisyjnych.
Sterowiec liczył 226,5 metrów długości, jego średnica wynosiła 23,9 metrów. Całkowita pojemność wynosiła 68 500m3, udźwig maksymalny wynosił do 23 500 kg. Sterowiec napędzany był pięcioma silnikami Maybach o mocy 180 kW każdy. Jego prędkość maksymalna wynosiła 103 km/h.
Historia Pierwszy lot nowego sterowca odbył się 26 września 1917 w bazie Friedrichshafen. Ponieważ lot do Afryki w ramach operacji China-Sache miał się odbyć tylko w jedną stroną (sterowiec nie byłby zdolny powrócić do Niemiec z powodu strat wodoru w trakcie lotu) na jego dowódcę został wybrany stosunkowo mało doświadczony Korvettenkapitän (komandor podporucznik) Ludwig Bockholt (nie chciano tracić doświadczonego dowódcy w jednorazowym locie w jedną stronę).
Według Bockholta „L.57” był trudny w sterowaniu i miał zbyt małą moc silników ale zdecydowano, że pomimo tego zostanie on wysłany na misję do Afryki. Po dwóch dodatkowych lotach próbnych „L.57” poleciał do bazy w Jüterbogu gdzie na jego pokład załadowano przeznaczony do Afryki ładunek, w tym 85 skrzyń z różnego rodzaju zaopatrzeniem medycznym.