Za postawę wykazaną podczas walk, 10 maja 1922 otrzymał order „Virtuti Militari" V klasy, a we wniosku o jego nadanie, napisano m.in.:
7 listopada 1918 wstąpił do odradzającego się Wojska Polskiego, gdzie otrzymał przydział do sztabu Dywizji Litewsko-Białoruskiej. Podczas wojny polsko-ukraińskiej w marcu 1919 uczestnik obrony Lwowa w grupie gen. Wacława Iwaszkiewicza-Rudoszańskiego. Następnie pełnił służbę w sztabie 6 Armii jako – początkowo oficer operacyjny, a potem referent wyszkolenia. Uczestniczył w walkach na frontach: wołyńskim, podolskim i południowym podczas wojny polsko-bolszewickiej, m.in. przeciwko 1 Armii Konnej Budionnego. Od 1 czerwca 1921 jego oddziałem macierzystym był 13 pułk piechotySpis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 37 z 24 września 1921 roku, s. 59, 736..