Gandalf udaje się do Isengardu, by skonsultować się z przewodniczącym jego rady – czarodziejem Sarumanem. Okazuje się, że Saruman sprzymierzył się z Sauronem, który wysłał za Frodem swych straszliwych Czarnych Jeźdźców. By uniemożliwić Gandalfowi ratunek więzi go w Orthanku. W tym czasie do Froda i Sama, opuszczających Shire, dołączają gamoniowaci kuzyni Froda – Meriadok „Merry” Brandybuck i Peregrin „Pippin” Tuk uciekający przed wściekłym hobbickim farmerem Maggotem po tym jak splądrowali jego pole. Po chwili wszyscy czterej muszą się ukryć przed jednym z Czarnych Jeźdźców. Hobbity docierają do Bree. W gospodzie „Pod Rozbrykanym Kucykiem” zamiast Gandalfa spotykają Strażnika zwanego Obieżyświatem, który obiecuje ich eskortować do Rivendell, kraju elfów.
Obieżyświat wyjaśnia hobbitom, że Czarni Jeźdźcy to Nazgûle, niegdysiejsi królowie ludzi, których Pierścienie Władzy przejął Sauron i wykorzystując ich chciwość zmienił w nieumarłe upiory nieustannie wyczuwający obecność Jedynego Pierścienia. Kontynuują wędrówkę rozbijając obóz w Wichrowym Czubie, gdzie osaczają ich Nazgûle. Po założeniu pierścienia Frodo trafia do ich świata i zostaje przez jednego z nich ugodzony nożem Morgulu. Obieżyświat przyspiesza drogę, nim trucizna ostrza trafi do serca Froda i zmieni go w upiora.