Zielona Armia (ros. Зелёная армия) – antysowieckie zgrupowanie partyzanckie na Białorusi po 1944 roku.
Po ewakuacji z Białorusi wraz z wojskami niemieckimi Rosyjskiej Narodowej Armii Ludowej (RONA) w połowie 1944 roku, w lasach obwodów orłowskiego, briańskiego i kurskiego pozostała duża liczba antysowieckich oddziałów partyzanckich, które zostały zgrupowane w tzw. Zieloną Armię. W jej skład weszli też b. policjanci w służbie niemieckiej, a także reprezentanci miejscowej ludności i uciekinierzy z Armii Czerwonej.
Na czele zgrupowania stanął niejaki Rozdymacha, który podczas okupacji niemieckiej był współpracownikiem Sonderstab „R”. W skład Zielonej Armii wchodziły m.in. oddział byłego współpracownika SD Wojtenki, który doszedł do liczebności ok. 1000 ludzi, po jego rozbiciu powstały z ocalałych partyzantów oddział braci Kozinych, kilkudziesięcioosobowy oddział byłego porucznika RONA Michaiła Chludowa, czy oddziały Ledowkina, Ziemlianki, Łuńkowa, Dudoria, Kazana, liczące najczęściej po kilkanaście osób. Uzbrojenie było zdobywane na nieprzyjacielu, dlatego wielu partyzantów rozpoczynało walkę, dysponując jedynie widłami, kosami lub inną tego typu bronią.