Podczas rozwoju dochodzi do rekapitulacji (pozornego regresu).
Prestadium Jednostka nabywa pierwsze percepcyjne doświadczenia. Wiara rozwija się na gruncie ufności (Erik Erikson) do matki czy opiekuna. Więź z matką jest dla jednostki pierwotną formą miłości i akceptacji - fundamentem, na którym rozwija się wiara.
Wiara intuicyjno-projekcyjna: 2-6 rok życia Rozwój na podstawie elementów kultury oraz konglomeratów religii przyswojonych przez świadomość jednostki. W tym wieku z racji bujnej wyobraźni, impulsywnego „ja” oraz nacisku odczuwanego z zewnątrz jednostka przeżywa bardzo silne emocje oraz jest szczególnie podatna na wchłanianie opowieści i tworzenie wyobrażeń symbolicznych.
Wiara mityczno-literalna: 6,5-12 rok życia Jednostka wykazuje duży konformizm. Boga pojmuje w sposób antropomorficzny, jako staruszka z brodą. Dochodzi do przełamania myślenia egocentrycznego. Jednostka ma wpojone sądy na temat religii oraz egzystencji. Modlitwa ma wyjednać dobra. Jednostka kieruje się własnymi życzeniami oraz potrzebami („ja imperatywne”).