Po podbiciu Egiptu sprowadził też do Stambułu kalifa Al-Mutawakkila III (1508–1517), ostatniego potomka Abbasydów żyjącego dotąd pod kuratelą mameluków. W 1517 roku otrzymał od szarifa Mekki klucze do świętych miast islamu, co było symbolicznym uznaniem Selima za najważniejszego muzułmańskiego władcę.
W 1519, dzięki Hayreddinowi Barbarossie, zwierzchnictwo sułtana uznała Algieria.
Śmierć Tuż przed śmiercią sułtan planował wyprawę na Rodos. Zmarł po krótkiej chorobie, prawdopodobnie na raka. Na jego rozkaz powstał nowy kodeks prawny Kanunname. Pisał poezje pod pseudonimem „Selimi”. Był jednym z głównych budowniczych potęgi i prestiżu państwa osmańskiego i jego pozycji w świecie islamu. Podboje sułtana na długo ukształtowały mapę polityczną Bliskiego Wschodu. Częściowo ich skutki widoczne są do dziś (Kurdystan). Władzę po nim zgodnie z zamierzeniami sułtana objął jego syn Sulejman.
Zobacz też „Yavuz Sultan Selim” Most Selima Groźnego
Bibliografia Małgorzata Hertmanowicz-Brzoza, Kamil Stepan, Słownik Władców Świata, Wyd. Zielona Sowa, 2005. Simon Sebag Montefiore, Potwory, Warszawa 2010.
Przypisy
Kategoria:Osmanowie Kategoria:Tureccy poeci Kategoria:Władcy Turcji Kategoria:Pochówki w Turcji Kategoria:Urodzeni w 1470 Kategoria:Zmarli w 1520