Podłoże Gdy w październiku 802 roku obalona została cesarzowa Irena, a na tron wstąpił Nicefor, rozpoczął się nowy etap długotrwałych krwawych wojen bizantyńsko-arabskich. Po serii corocznych wyniszczających rajdów wojsk kalifatu na terytorium Anatolii, Irena zdołała w roku 798 zawrzeć traktat z Harunem ar-Raszidem, który zgodził się powstrzymać ataki w zamian za płacony corocznie trybutE.W. Brooks, The Eastern Roman Empire, s.126.W. Treadgold, The Byzantine Revival, s.113.I. Kiapidou, Campaign of the Arabs, Rozdz. 1. Nicefor był bardziej wojowniczy niż Irena − syryjskie źródło odnotowało, że na wieść o intronizacji Nicefora Elpidios, bizantyński renegat, wezwał arabskiego gubernatora Górnej Mezopotamii by ten „zrzucił swe jedwabie i wdział zbroję” − a ponadto zdecydowany uzupełnić skarb cesarstwa poprzez, między innymi, zaprzestanie płacenia trybutuW. Treadgold, The Byzantine Revival, ss.127,130.. Harun odpowiedział natychmiast rajdem pod wodzą swego trzeciego syna Kasyma. Nicefor nie był w stanie zareagować, bowiem stanął właśnie wobec buntu Armii Azjatyckiej dowodzonej przez Bardanesa Turkosa. Po usunięciu Bardanesa Nicefor zebrał swe wojska i ruszył naprzeciw drugiej, większej armii inwazyjnej, na czele której stał sam kalif.