Obie armie manewrowały przez dwa miesiące w środkowej Anatolii, ale do bitwy nie doszło; Nicefor i Harun wymieniali się listami, aż ustalili, że kalif się wycofa i zawrze z cesarzem zawieszenie broni do końca roku w zamian za częściową płatność trybutuW. Treadgold, The Byzantine Revival, ss.131–133..
W roku następnym siły pod wodzą Ibrahima bin Dżibrila przekroczyły góry Taurus i wkroczyły do Azji Mniejszej. Nicefor ruszył przeciw Arabom, ale przegrał bitwę pod Krasos, sam ledwie uchodząc z życiem. Tym razem Harun, który zmagał się z rebeliantami w Chorasanie, przyjął trybut i zawarł pokój. Doszło również do wymiany jeńców; miała ona miejsce zimą na granicznej rzece Lamos w Cylicji: około 3700 muzułmanów zostało wymienionych na chrześcijanW. Treadgold, The Byzantine Revival, s.135.. Teraz Harun ruszył do Chorasanu, na straży granicy z Bizancjum zostawił Kasyma. Nicefor wykorzystał sytuację: wiosną jego żołnierze odbudowali zniszczone mury miast Safsaf, Thebasa i Ancyra, a latem ruszył pierwszy od dwóch dziesięcioleci bizantyński rajd transgraniczny. Bizantyńska armia wkroczyła do Arabskiej Cylicji w okolicach fortec Mopsuestia i Anazarbus, wzięła jeńców i wycofała się. W odwrocie została niespodziewanie zaatakowana przez garnizon zamku Mopsuestia, któremu udało się odbić większość jeńców i łupów.