Józef Cygan (ur. 1 stycznia 1890 w Ostrówku, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor praw, sędzia, prokurator, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Jana i Marii z Gawrońskich, urodzony 1 stycznia 1890 w Ostrówku, w ówczesnym powiecie mieleckim Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum w Dębicy, w którym w 1912 złożył maturę. Następnie, od 1 października tego roku odbywał obowiązkową służbę wojskową, jako jednoroczny ochotnik. Służył w 5 pułku piechoty Obrony Krajowej w Poli oraz ukończył szkołę jednorocznych ochotników przy 3 pułku piechoty Obrony Krajowej w Grazu. W 1913 rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego.
27 lipca 1914 został zmobilizowany do c. k. Obrony Krajowej. W czasie I wojny światowej walczył kolejno na froncie serbskim, włoskim, rosyjskim w Bukowinie i rumuńskim, a w 1918 uczestniczył w okupacji Ukrainy. Dowodził plutonem, a następnie kompanią. Awansował na kolejne stopnie: kadeta, chorążego, porucznika i nadporucznika.