W listopadzie 1918 wstąpił ochotniczo do Wojska Polskiego i brał udział w obronie Lwowa. Otrzymał przydział w stopniu kapitana do Lwowskiej Legii Oficerskiej, która została przemianowana na 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich. W pułku objął dowództwo III baonu i na jego czele brał udział w wojnie polsko-ukraińskiej. W czasie walk wielokrotnie wykazał się nadzwyczajną odwagą, osobiście prowadząc dowodzony przez siebie batalion do walki. 29 czerwca 1919 po raz kolejny prowadząc swój baon do ataku na Brzezinę został ranny. Za postawę wykazaną podczas walk z Ukraińcami, 10 sierpnia 1922 został odznaczony orderem „Virtuti Militari” V klasy, a w uzasadnieniu jego nadania, czytamy m.in.:
19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.