15 lutego 1921 został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 44 pułku piechoty w Równem. 8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 150. lokatą w korpusie oficerów rezerwy piechoty. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 17 pułku piechoty w Rzeszowie. W 1934, jako oficer pospolitego ruszenia pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lwów Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VI. Był wówczas „reklamowany na 12 miesięcy”.
Po zwolnieniu z wojska ukończył studia i otrzymał dyplom doktora praw. W 1930 był sędzią zapasowym w Sądzie Apelacyjnym we Lwowie, a następnie sędzią sądu grodzkiego miejskiego we Lwowie. 8 marca 1932 został mianowany wiceprokuratorem okręgowym we Lwowie.. W latach 1936–1939 był sędzią okręgowym w Sądzie Okręgowym we Lwowie.